big brother

Big Data, Big Brother?

 

“Facebook gaat met je gegevens aan de haal. Door dat elektronisch patiëntendossier liggen je gegevens op straat. Webshops gebruiken je gegevens om je van alles aan te smeren.” Je kent dit soort geluiden vast wel. Big Data brengt een groot vraagstuk met zich mee: privacy van data. Wat zijn deze persoonlijke data eigenlijk? En hoe ga je als overheidsorganisatie met dit vraagstuk om wanneer je Big Data-toepassingen wilt realiseren?

 

Zelf genereren

In mijn vorige blog [hyperlink Blog 1] beschreef ik hoe we met zijn allen enorme hoeveelheden data genereren. Alleen al vorig jaar was dat 2,8 zettabytes aan data. En dat zal verdubbelen in 2015, volgens IDC consultancy. Driekwart van alle data genereren wij zelf, als individuen. Data die zowel over als door mensen worden gecreëerd, noemen we persoonlijke data (World Economic Forum, 2010).

 

Persoonlijke data

Persoonlijke data kun je onderverdelen in drie categorieën. Allereerst de vrijwillige data, die we als individuen creëren en expliciet delen, bijvoorbeeld via social mediaprofielen. Ten tweede geobserveerde data: verkregen door het vastleggen van acties van individuen. Denk aan locatiegegevens als je je smartphone gebruikt. Ten derde levert ook analyse van vrijwillige en geobserveerde data weer data over individuen op.

 

Geweldige toepassingen

Deze door ons gegenereerde data worden opgeslagen. En door Big Data zijn hiermee geweldige toepassingen mogelijk. Zo kunnen we onze woonomgeving veiliger maken, de zorg verbeteren en de dienstverlening door overheden beter aansluiten op behoeften. Maar door bijvoorbeeld de beursgang van Facebook realiseren mensen zich hoe waardevol hun persoonlijke data zijn. Daarom is privacy van gegevens bij toepassingen met Big Data van meet af aan zo belangrijk.

 

‘Notice and consent’

Data moeten daartoe op een transparante manier en binnen de huidige regelgeving verkregen worden. Big Data zijn hierbij relevant op een geaggregeerd niveau: het gaat niet om het individu Piet Jansen, maar wel om het feit dat er 100.000 mensen zijn zoals Piet Jansen. Want met inzicht in patronen kun je mensen zoals Piet bijvoorbeeld proactief ondersteunen. Natuurlijk wil je wel dat Piet zelf kan kiezen of hij dat ook wil. Dit wordt ook wel ‘notice and consent’ genoemd.

 

Toestemming

Toestemming vragen voor het gebruik van persoonlijke gegevens voor toekomstige toepassingen van Big Data is echter niet zo makkelijk. Want waar vraag je individuen precies toestemming voor? Bovendien ondergaan persoonlijke gegevens bij Big Data veel en complexe computerverwerkingen. Toestemming vragen voor elk onderdeel van dit proces is onmogelijk en ongewenst.

 

Focus op gebruik

Als alternatief om privacy te verzekeren, is meer focus gewenst op het gebruik van persoonlijke data en het ontwikkelen van nieuwe, waardevolle toepassingen, in plaats van op het verkrijgen van data. Verantwoord en passend gebruik van data is in de meeste situaties praktisch, en maakt effectieve privacybescherming mogelijk. Dit doet een groot beroep op de ethiek en het gezonde verstand van blue-chip companies en overheden. Zij krijgen een belangrijke stem in de discussie over privacy en Big Data. Nu hierover knopen doorhakken, voorkomt dat we in modderige zandpaden vol regels belanden. De tijd dringt, big time.

film

Net als in de film

 

Voorspellen waar en wanneer criminaliteit gaat voorkomen: in de film Minority Report was het nog science fiction. Maar fictie is nu al realiteit, dankzij Big Data. Het lijkt een modewoord. Maar Big Data is een revolutie, die ook overheden ongekende mogelijkheden biedt. Want hoeveel veiliger zouden steden worden, als je kan voorspellen in welke wijk criminaliteit toeneemt en je hierop kan anticiperen? Wat zou het opleveren als je realtime inzicht hebt in de zelfredzaamheid van burgers? Hoeveel kosten zou je besparen, als ouderen langer zelfstandig kunnen wonen?

 

Big Data: hoeveel?!

Big Data maakt het mogelijk. Maar wat is Big Data nu eigenlijk? Elke dag creëren we met elkaar 2,5 triljoen (!) bytes aan data. Deze data komen overal vandaan. Denk aan sensors om het weer te analyseren, posts op social media, digitale foto’s en video’s op allerlei websites, aankooptransacties en smartphones die een gps-signaal afgeven. Maar liefst negentig procent van de beschikbare data in de wereld is de laatste twee jaar door ons gecreëerd. Door het combineren van diverse databronnen ontstaan enorme hoeveelheden uiteenlopende data: Big Data.

 

“New oil of the internet”

Hoe moet je deze grote, complexe en dynamische data opslaan, gebruiken en analyseren? Dat vraagt om speciale, technische tools waarbij API’s, open data en computational power centraal staan. Maar let op: Big Data is veel meer dan een ICT-feestje. Alleen als je Big Data onderdeel van je businessstrategie maakt, kun je de meerwaarde ervan realiseren. En die is ongekend. “Personal data is the new oil of the internet and the new currency of the digital world”, zo verwoordde Meglena Kuneva, Europees Comissionaris in 2009.

 

Beslissingen nemen

Big Data betekent een totaal andere manier waarop je naar zaken kijkt en beslissingen neemt. Je kunt verbanden leggen tussen data, realtime inzichten verkrijgen, vooruitkijken en voorspellingen doen. Bestaande, gestructureerde data combineer je met social media data. Big Data maakt het ook mogelijk om op basis van data beslissingen te nemen. En dat is heel iets anders dan eerst beslissingen nemen, en daarna data zoeken als ondersteunend ‘bewijs’.

 

Toepassingen

Welke positieve veranderingen kunnen overheden realiseren met Big Data? Binnenkort bespreek ik toepassingen op het gebied van zorg, veiligheid, duurzaamheid en zelfredzaamheid. Maar in het komend blog ga ik eerst in op een aspect waar overheden mee te maken krijgen bij het gebruik van Big Data: privacy van gegevens. Big Data, Big Brother?