Big Data, Big Brother?

big brother

 

“Facebook gaat met je gegevens aan de haal. Door dat elektronisch patiëntendossier liggen je gegevens op straat. Webshops gebruiken je gegevens om je van alles aan te smeren.” Je kent dit soort geluiden vast wel. Big Data brengt een groot vraagstuk met zich mee: privacy van data. Wat zijn deze persoonlijke data eigenlijk? En hoe ga je als overheidsorganisatie met dit vraagstuk om wanneer je Big Data-toepassingen wilt realiseren?

 

Zelf genereren

In mijn vorige blog [hyperlink Blog 1] beschreef ik hoe we met zijn allen enorme hoeveelheden data genereren. Alleen al vorig jaar was dat 2,8 zettabytes aan data. En dat zal verdubbelen in 2015, volgens IDC consultancy. Driekwart van alle data genereren wij zelf, als individuen. Data die zowel over als door mensen worden gecreëerd, noemen we persoonlijke data (World Economic Forum, 2010).

 

Persoonlijke data

Persoonlijke data kun je onderverdelen in drie categorieën. Allereerst de vrijwillige data, die we als individuen creëren en expliciet delen, bijvoorbeeld via social mediaprofielen. Ten tweede geobserveerde data: verkregen door het vastleggen van acties van individuen. Denk aan locatiegegevens als je je smartphone gebruikt. Ten derde levert ook analyse van vrijwillige en geobserveerde data weer data over individuen op.

 

Geweldige toepassingen

Deze door ons gegenereerde data worden opgeslagen. En door Big Data zijn hiermee geweldige toepassingen mogelijk. Zo kunnen we onze woonomgeving veiliger maken, de zorg verbeteren en de dienstverlening door overheden beter aansluiten op behoeften. Maar door bijvoorbeeld de beursgang van Facebook realiseren mensen zich hoe waardevol hun persoonlijke data zijn. Daarom is privacy van gegevens bij toepassingen met Big Data van meet af aan zo belangrijk.

 

‘Notice and consent’

Data moeten daartoe op een transparante manier en binnen de huidige regelgeving verkregen worden. Big Data zijn hierbij relevant op een geaggregeerd niveau: het gaat niet om het individu Piet Jansen, maar wel om het feit dat er 100.000 mensen zijn zoals Piet Jansen. Want met inzicht in patronen kun je mensen zoals Piet bijvoorbeeld proactief ondersteunen. Natuurlijk wil je wel dat Piet zelf kan kiezen of hij dat ook wil. Dit wordt ook wel ‘notice and consent’ genoemd.

 

Toestemming

Toestemming vragen voor het gebruik van persoonlijke gegevens voor toekomstige toepassingen van Big Data is echter niet zo makkelijk. Want waar vraag je individuen precies toestemming voor? Bovendien ondergaan persoonlijke gegevens bij Big Data veel en complexe computerverwerkingen. Toestemming vragen voor elk onderdeel van dit proces is onmogelijk en ongewenst.

 

Focus op gebruik

Als alternatief om privacy te verzekeren, is meer focus gewenst op het gebruik van persoonlijke data en het ontwikkelen van nieuwe, waardevolle toepassingen, in plaats van op het verkrijgen van data. Verantwoord en passend gebruik van data is in de meeste situaties praktisch, en maakt effectieve privacybescherming mogelijk. Dit doet een groot beroep op de ethiek en het gezonde verstand van blue-chip companies en overheden. Zij krijgen een belangrijke stem in de discussie over privacy en Big Data. Nu hierover knopen doorhakken, voorkomt dat we in modderige zandpaden vol regels belanden. De tijd dringt, big time.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*